یکشنبه , 22 تیر 1399 , 04:05 | +0430

نقش و عملکرد سازمان هاي مردم نهاد در حفظ و ارتقاي سلامت جامعه

12/مرداد/1398 بدون دیدگاه

سازمان هاي مردم نهاد (سمن)، نظام پنهان ارتقاي سلامت جامعه هستند. اين سازمان هاي داوطلب، مستقل از دولت بوده و در عين غيرانتفاعي بودن، در خدمت مردم هستند و به همين دليل، صداي مردم ناميده مي شوند. سمن ها، نماد و واسط مشارکت مردم هستند و مشارکت مردم نيز يکي از بازوهاي اصلي ارتقاي سلامت، کاهش فقر و بي عدالتي در سلامت جوامع است. اين تحقيق، با هدف بررسي نقش و عملکرد سازمان هاي غيردولتي ايراني در تامين، حفظ و ارتقاي سلامت جامعه ايران، براي طراحي الگوي تعامل سازمان هاي غيردولتي با بخش متولي سلامت در دولت به انجام رسيده است. به اين منظور، از مجموع ده هزار سمن ثبت شده در کشور با معيار معرف کار در حيطه سلامت و بيماري، حدود 1000 سمن انتخاب شده و در مجموع، حدود 97 سمن به عنوان حجم نمونه انتخاب شد که از طريق انتخاب تصادفي از کليه استان ها، اطلاعات لازم از طريق پرسشنامه و با استفاده از 9 پرسشگر آموزش ديده، جمع آوري شده است. نتايج حاصل از تحليل پرسش ها در بخش عملکرد و ظرفيت ها نشان داد که سمن هاي مورد مطالعه، نيازهاي گروه هدف را مي شناختند، اما در اغلب موارد روش استخراج اين نيازها بيشتر بر مبناي جلسه با گروهي از آنان و يا نظرات هيات موسس بوده و از اصول علمي نيازسنجي کمتر تبعيت کرده است. مجموعه خدمات ارايه شده توسط سمن ها به ترتيب، حوزه پيشگيري سطح سوم، سپس سطح اول و در نهايت، سطح دوم بوده است. از ديدگاه سمن ها، ميزان رضايت و موفقيت در مداخلات آموزشي و ارايه خدمات درماني، پيشگيري و مشاوره اي بيشتر از مداخلات حمايت طلبي مربوط به حاکميت (کار با دولت، مشارکت در روندهاي قانوني و قضايي) بوده است و اين نتيجه ضمن اين که قابليت هاي سمن ها را در ارايه خدمات آموزشي و مشاوره اي نشان مي دهد، به تصميم گيرندگان بخش عمومي (دولت) نيز هشدار مي دهد که استفاده نکردن از ظرفيت نهفته و پنهان اين سامانه ها، روند توسعه کشور را کند مي کند. بيشترين منبع درآمد مالي، کمک هاي مردمي و خيريه و سپس دولت بوده است و اغلب باور دارند که «حمايت مالي دولت از سمن ها به صورت رديف بودجه اختصاصي» لازم است. با اين که سمن ها از مجموع فعاليت ها و نقش هاي حمايتي خود، توانمندسازي، مشارکت جامعه هدف و حمايت طلبي بيش از ساير موارد، موفقيت داشته اند، اما تلاش براي تقويت بيش از پيش اين توانمندي ها و همچنين روش هاي ديده باني، تحقيق و شبکه سازي سمن ها را در دست يافتن به پيامدها و اثرات برنامه ها کمک خواهد نمود. نداشتن برنامه راهبردي در 35 درصد از سمن ها، هشداري براي کاهش اعتبار سمن ها در جامعه است، چرا که داشتن برنامه نشان از تعهد اعضاي هيات موسس و مديره براي خدمات رساني به گروه هدف است. ضمن اين که خود برنامه براي آگاهي از اقدامات آتي سمن، براي تامين کنندگان منبع مالي کمک کننده است. منابع مالي محدود، ارتباط نا کافي سازمان هاي غيردولتي با دولت و باور ضعيف دولت از نقش سمن ها، سه مانع اصلي اعلام شده از سمن هاي مورد مطالعه بوده است. ضروري بودن ارتباط با دولت به اعتقاد اغلب سمن ها و کمي رضايت از تعامل فعلي با دولت، الزام بازنگري در اين اعتماد را ايجاب مي کند

برچسب ها:



دیدگاه
دیدگاه شما :